Aδελφή Παγώνα Μιχαηλίδου, ετών 90 (1936-2026)
Μια από τις γηραιότερες αδελφές της Αδελφότητός μας, η αδελφή Παγώνα, εκοιμήθη την Κυριακή 9 Αυγούστου 2026, μετά από ολιγόχρονη ασθένεια, που την κρατούσε κατάκοιτη.
Η αδελφή Παγώνα καταγόταν από τον Άγιο Αθανάσιο Θεσσαλονίκης. Από τα πρώτα νεανικά της χρόνια, ακούγοντας τα κηρύγματα του Γέροντος Θεοφίλου, τον ακολούθησε και εντάχθηκε στην ιεραποστολική του Αδελφότητα. Με ζήλο και υπευθυνότητα υπηρέτησε σε κάθε διακόνημα που της ανατέθηκε κατά καιρούς: κατασκευή ξύλινων εικόνων, τυπογραφικές εργασίες, κατηχητικά μαθήματα.
Ξεχωριστά χαρίσματά της, η σωματική δύναμη, αλλά και η επιδεξιότητα σε απαιτητικές εργασίες. Έτσι, αναλάμβανε συχνά τα πλέον δύσκολα διακονήματα.
Μεγάλη ήταν η επιμέλειά της στην προετοιμασία για την Κατήχηση. Γνώριζε ελάχιστα γραφή και ανάγνωση, αλλά αγωνιζόταν να καταρτίζεται διαρκώς, μελετώντας πνευματικά βιβλία. Κατηχούσε σε πολλά χωριά της Μητροπόλεως Ελευθερουπόλεως, όπου δημιούργησε πολυμελείς Κύκλους μελέτης Αγίας Γραφής και έγινε ιδιαιτέρως αγαπητή στις κυρίες που παρακολουθούσαν τα μαθήματά της.
Η αδελφή Παγώνα ήταν αδελφή φιλακόλουθη. Βρισκόταν στο στασίδι της κάθε πρωί πριν ακόμα χτυπήσει το τάλαντο. Άνθρωπος χαρούμενος και δυνατός, μετέδιδε ζωντάνια με την παρουσία και το χαμόγελό της. Άνθρωπος αγάπης, προσφοράς και ελεημοσύνης.
Χωρίς γογγυσμό υπέμεινε τα τέσσερα δύσκολα τελευταία χρόνια της ζωής της. Κλινήρης πλέον, δεχόταν τη φροντίδα των αδελφών, εκφράζοντας με κάθε τρόπο το ευχαριστώ της.
Οι συνομήλικές της αδελφές, ξεπροβοδίζοντάς την, αναφωνούσαν: «Δεκαπέντε έγιναν οι αδελφές μας, που έφυγαν στον ουρανό. Ας μας αναμένουν στη χαρά του Παραδείσου!».
