Η καθιερωμένη Σύναξη νέων γονέων πραγματοποιήθηκε και φέτος στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Σπαρμού Ολύμπου το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2026. Ήταν μια μέρα γεμάτη πλούσιες εμπειρίες και ευλογίες.
Αφού έφτασαν στη Μονή όλες οι οικογένειες, το πρόγραμμα ξεκίνησε με Δέηση για τη νέα κατηχητική χρονιά. Παράλληλα, εψάλη Τρισάγιο για τον μακαριστό Παύλο Φιρινίδη, τον γιατρό της 4Ε, που εκοιμήθη αιφνιδίως και μόλις την προηγούμενη ημέρα είχε γίνει η ταφή του. Εκτός από την επιτυχημένη εκπομπή του, ο εκλιπών ήταν γνωστός στους περισσότερους και προσωπικά, αφού συμμετείχε με τη σύζυγό του στις Συνάξεις προηγουμένων ετών.
Αμέσως μετά οι μεγάλοι πέρασαν στο Συνοδικό της Μονής, όπου έλαβε χώρα η ομιλία του Καθηγουμένου και Πνευματικού Πατρός της Αδελφότητος «Αγία Λυδία», Αρχιμανδρίτου Νικάνορος.
Την ίδια ώρα τα παιδιά απασχολήθηκαν σε παιχνίδια και δραστηριότητες, με τη φροντίδα των αδελφών της «Αγίας Λυδίας».
Θέμα της ομιλίας προς τους συζύγους ήταν: «Να αγαπάς τον άλλο όπως είναι και όχι όπως θα ήθελες να είναι». Πολλά και σημαντικά ειπώθηκαν για το δύσκολο αυτό θέμα της συμβίωσης. Αναφέρουμε επιγραμματικά την πρακτική πρόταση του ομιλητή για την ερμηνεία της φράσης: «Σ’ αγαπώ όπως είσαι»:
«1. Δεν βλέπω μόνο το λάθος του άλλου. Βλέπω ολόκληρο τον άνθρωπο. Άρα δεν ξεχνώ και όλα τα καλά που έχει κάνει.
2. Ακούω τον άλλο. Τον αφήνω να μιλήσει, όχι για να πάρω λόγια και να επιτεθώ, αλλά για να κατανοήσω.
3. Δεν συγκρίνω με άλλους συζύγους. Δεν λέω: «Η γυναίκα του τάδε είναι έτσι». Κάθε γάμος έχει τη δική του ιστορία.
4. Δεν εξευτελίζω. Δεν πρέπει να φοβάται ο άλλος ότι θα τον μειώσω μπροστά σε τρίτους. Ακόμα και στα παιδιά. Η αξιοπρέπεια του άλλου πρέπει να προστατεύεται.
5. «Σου επιτρέπω να είσαι διαφορετικός από εμένα».
6. Δεν ξεχνώ τα καλά του εξ αιτίας ενός λάθους.
7. Όταν ο άλλος πέφτει, δεν απομακρύνομαι. Δεν μετατρέπω την αδυναμία του σε αφορμή για να πάψω να τον αγαπώ.
8. Όταν χρειάζεται διόρθωση, του μιλώ με αγάπη. Δεν σιωπώ από αδιαφορία.
9. Το πιο σημαντικό: Προσεύχομαι για τον/τη σύζυγο. Αλλά προσεύχομαι και για τον δικό μου φωτισμό».
Οι σκέψεις του πατρός Νικάνορος οδήγησαν σε προβληματισμό και γόνιμη συζήτηση με τους παρισταμένους συζύγους.
Ακολούθησε ένα σύντομο θεατράκι από τα μικρά παιδιά, με αφορμή την έναρξη του σχολικού έτους. Θέμα ήταν ο συμβολισμός των σχολικών ειδών, τα οποία θα έχουν από δω και πέρα καθημερινά στην τσάντα και στο θρανίο τους.
Έφτασε όμως η ώρα για το μεσημεριανό γεύμα, που με αγάπη ετοίμασαν οι αδελφές. Κι ήταν αυτό μια ωραία αφορμή να καθίσουν στα πεζούλια της Μονής και να γνωριστούν μεταξύ τους οι γονείς. Το ίδιο και τα παιδιά!
Η μέρα συνεχίστηκε με παιχνίδι για μικρούς και μεγάλους. Και έκλεισε με την Ακολουθία του Εσπερινού στο Καθολικό της Μονής.
Τα εφόδια που πήραν όλοι από τη συνάντηση αυτή θα τους συνοδεύουν σίγουρα στην καθημερινότητά τους. Και με χαρά θα περιμένουν την επόμενη Σύναξη!
